Εργαστήρια υποκριτικής και σωματικού θεάτρου 2021 - 2022

15/9-21/10 2021

Το «θέατρο εΦ» ανακοινώνει το νέο του κύκλο εργαστηρίων θεάτρου για το έτος 2021-2022. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος σας προσκαλούμε να γνωρίσετε τον τρόπο δουλειάς μας. Για το λόγο αυτό τα εργαστήρια περιλαμβάνουν δωρεάν μαθήματα γνωριμίας. Μπορεί να συμμετέχει οποιοσδήποτε, δεν απαιτείται κάποια προηγούμενη επαφή με το θέατρο, την κίνηση ή τη φωνή.

Κρατήστε θέση σε ένα μάθημα γνωριμίας!

Ανοιχτά μαθήματα γνωριμίας: Τετάρτη 15, 22 και 29 Σεπτεμβρίου, Πέμπτη 7, 14 και 21 Οκτωβρίου στις 19:15

Δήλωση συμμετοχής: 6942970083(vodafone), 6979903705(cosmote), 17:00-22:00

Εναλλακτικά στείλτε μας ονοματεπώνυμο, e-mail και τηλέφωνο και θα επικοινωνήσουμε μαζί σας.

Μέσω facebook: https://www.facebook.com/theatroef
Μέσω e-mail: theatroef@gmail.com

Κατά τη διεξαγωγή των μαθημάτων θα τηρηθούν όλα τα μέτρα που προβλέπονται για τον περιορισμό της μετάδοσης του COVID-19, όπως ανακοινώνονται από τους σχετικούς επίσημους φορείς. Για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν μαθήματα δια ζώσης, θα δημιουργηθούν τμήματα διαδικτυακών μαθημάτων ή/και εξωτερικού χώρου, όπως και όταν αυτό επιτρέπεται.

Πρόγραμμα σπουδών:

Οι ασκήσεις στον πρώτο κύκλο του εργαστηρίου θα επικεντρωθούν στην ενεργοποίηση του σώματος, των αισθήσεών του και των παρορμήσεών του, θα εξερευνήσουμε τη σχέση μας με τα σώματα των άλλων ηθοποιών και θα εισαχθούμε στον κόσμο της αφήγησης. Θα αφήσουμε το σώμα να γεννήσει και να ερμηνεύσει τις δικές του ιστορίες. Θα δούμε ότι τελικά η ερμηνεία είναι μία καταρχάς απολαυστική διαδικασία.

Σωματική εκπαίδευση: Ενεργοποίηση του σώματος, Ενεργοποίηση των αισθήσεων, Ιδιοδεκτική αίσθηση (η αίσθηση του εαυτού), Το συναίσθημα μέσα από το σώμα, Το σώμα ως εργαλείο ερμηνείας, Εκφραστικότητα του προσώπου, Το μαλακό σώμα, Ακολουθώντας την παρόρμηση, Το σώμα γεννά ιστορίες

Ερμηνευτική εκπαίδευση: Η ερμηνεία ως μία απολαυστική διαδικασία, Ερμηνευτικός άξονας ρόλου, Το μαγικό Αν του Stanislavsky, Αφηγηματικός αυτοσχεδιασμός, Η σχέση με τους άλλους ηθοποιούς, Η σχέση με το κοινό

Εκπαίδευση στο κείμενο: Βιώνοντας το κείμενο, Η ουσία (γεύση) των λέξεων, Το κείμενο γεννά μια εικόνα, Μετάδοση και απεύθυνση κειμένου, Αφήγηση και προφορικότητα

Φωνητική εκπαίδευση: Ενεργοποίηση αναπνοής, Τοποθέτηση αναπνοής, Η φωνή μέσα από τα βάθη του σώματος, Ο προσωπικός ήχος του ερμηνευτή, Αναζήτηση ηχείων, Ολόκληρο το σώμα ηχεί, Ενεργοποίηση άρθρωσης, Μετάδοση ήχου, Το τραγούδι ως κείμενο και ως ήχος

Δάσκαλος στο εργαστήρι σωματικού θεάτρου και υποκριτικής είναι ο σκηνοθέτης της ομάδας του «θεάτρου εΦ» και μέλος της «C. for Circus» Σφυρής Γιωργής. Έχει φοιτήσει στο Εθνικό Ωδείο της Ξάνθης, στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης και έχει διδαχθεί τις τεχνικές του Grotowski στο σώμα και στη φωνή.

 

Το ερώτημα που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι: γιατί κάνουμε τέχνη;

Μια πιθανή απάντηση που θα είχαμε είναι ότι προσπαθούμε να παραβιάσουμε τα όρια μας, να κάνουμε το σκοτεινό μέσα μας, φωτεινό σιγά-σιγά μέσα από μια αδιάκοπη εξελικτική πορεία. Η θεατρική παράσταση λοιπόν μπορεί να μας οδηγεί στην επίγνωση και όχι να είναι η ίδια προϊόν επίγνωσης. Για τον ακαδημαϊκό, το φιλόλογο, το μέσο θεατή και τον θεατρόφιλο «θέατρο» είναι κάτι πολύ διαφορετικό απ' αυτό. Εμείς αντιστεκόμαστε στη σκέψη ότι είναι σύνθετο μείγμα κανόνων. Αναζητούμε την ουσία.[...] Σ' αυτόν τον αγώνα με τις προσωπικές μας αλήθειες, σ' αυτή την προσπάθεια να ξεφλουδιστεί κομμάτι-κομμάτι η μάσκα της ζωής, το θέατρο, με την πληρότητά του, φαινόταν πάντα σαν ένας χώρος πρόκλησης. Έχει την ικανότητα να προκαλεί την ίδια του τη φύση, καθώς και το ακροατήριο του, παραβιάζοντας επιβληθέντα πρότυπα δράσης, αισθημάτων και κρίσης-κλονίζοντας τα ακόμα πιο πολύ, γιατί εκφράζονται μέσα από την ανάσα, το σώμα, κι απ' τις βαθύτερες παρορμήσεις του ανθρώπου. Αυτή η σύγκρουση με τα ταμπού, αυτή η αμαρτία, παράγει το σοκ που ρίχνει τη μάσκα και μας κάνει ικανούς να προσφέρουμε γυμνό τον εαυτό μας σε κάτι που είναι αδύνατον να καθοριστεί, μα που περιέχει τις έννοιες Έρως και Χάρις.

Γιέρζι Γκροτόφσκι, από το βιβλίο «Για Ένα Φτωχό Θέατρο»